//:Em C7 B7 G B7://
Am Em Am B7
//:Em C7 A7 B7 ://
//:Am D G Em://

Mumioj delonge mortaj eltombiĝas antaŭ ni
predikante ke socion organizu laŭ bibli’
Sed pli ofte kaj pli saĝe oni nur asertas ke
la infanoj pli profitas se virinoj iras reen
Gvidantoj eĉ ne hontas plu
pro esti por malevolu’
Ino restu ina! Kuireje vi staru sur via genu’!

Malantaŭen!

Disvastigado de timemo kreas kialojn por kontrol’
Regravigas etiketon, entimigas vin en rol’
La imposton maljustigu – vipon ja bezonas hom’
kaj se mizero vin ĉagrenas – ĉirkaŭmurigu vian domon
Direktoroj eĉ ne hontas plu
pro memendirekti la distribuon
Ino = servistino! Tajloro, restu ĉe via ŝu’!

Malantaŭen!

Pensoj mezepokaj pri la pek’ de samseksem’
pek’ de ambaŭ-, antaŭ-, inter-
eĉ seksumo kun si mem
Pri la sankta virguleco, la nedubebla famili’
eĉ se amo malaperus – trasuferu vian vivon
Moŝtuloj eĉ ne hontas plu,
fieras pro malevolu’
Ino restu batita! Junuloj kunmetu la gambojn per glu’!

Malantaŭen – kamaradoj!
Malantaŭen – kanajlaro!
Malantaŭen – stultaj sklavoj!
Malantaŭen!

02. Iamio bruliĝas
Teksto kaj Muziko: Tomas Q Nilsson 2007-05-20


Fadd9 Aadd9 Em7 F C D9 Fm C
Am Fadd9 C D9 Fm C D/F# G E/G# Am
//:Dm C E7 ://

Forlasis mi Kopenhagon
Per trajn’, per trajn’
Mense je postsonorado
De la iamia sub fajr’

Iamio bruliĝas
forbruliĝos
ĉu bruliĝas ni kun ĝi
ĉu la mond’ pro vi?

Degelos ĉio solida
aŭ nun aŭ tuj
Tamen iom stulte mi fidas
je la ĉiamia uj’

Iamio bruliĝas….

Revoj pri la venko, la fina
la paradiz’
Kial vi malamas la kriojn
fiamia markiz’

Iamio bruliĝas….

Nu, forlasis mi Kopenhagon
por ien ajn
tamen restas korobatado
de la timamia kaj gaj’

Iamio bruliĝas….

03. ne normalas, nur kutimas
Teksto kaj Muziko: Tomas Q Nilsson 2007

//:G Em Bm Am D Em Em7 Am D D7://
//:G E Am Cm://
B7 Em F Em C A/C# G/D B7/D#

Somero forlasis vin hieraŭ
preskaŭ sola en la nord’
ŝajne senvorta
kaj malforta
kaj elŝlosita per la vitra pord’

Ĉiuj homoj sin grupigis
ĉe televidiloj du kaj du
senesperantaj grasmanĝantaj
ĉu malĝojas vi pri tia evolu’?

Ĝi ne normalas, ĝi nur kutimas en la nuna mond’

Pripensas vi la florajn tagojn
kiam amo estis mar’
sentas vin stulta kaj malmultaj
ĉu vi memkulpigas vin pro la amar’?

Homoj vestis sin en roloj
kiel viriĉo kaj virin’
ĉu vi elektu
kaj neglektu
ĉu unuseksemeco kaptu ankaŭ vin?

Ĝi ne normalas….

Se oni povus legi pensojn
En la mallumo de la cerbo
Eble tiam vi komprenus
Kial niaj fortoj enas

Somero forgesis adiaŭi
Baldaŭ ĝi revenos, ĉu?
Ĉu vi vidos,
ĉu vi ridos?
Ĉu iam vi memoras pri la eta tru’?

Ĝi ne normalas …

04. kapon en la sablo
Tomas Q Nilsson 2007-12-25

//:Gm Cm F7 Bb D7 Gm Cm D7 Gm D7 Gm
Gm Cm F7 Bb D7 Cm Gm D7 Gm D7 Gm
Cm Gm F7 Bb D7 Eb Cm D7 Gm D7 Gm://
Cm F7 D7 Gm Eb Cm D7 Gm D7 Gm

Kialoj por prokrasti ĉiam troveblas
kapon en la sablo daŭre plu
ĉiam restas kelkaj duboj,
blindemuloj,
etaj nuboj
zorgoj pri maldaŭropova evolu’

Ho, amiko,
la statistiko
montras ke ni marŝas al malben’
Ĉu hezito
aŭ evito savos nin de la raven’

Kialoj por prokrasti ĉiam troveblas
manon en la poŝo daŭre plu
ĉiam restas kelkaj duboj,
profitantoj,
naftaj kluboj
ligoj al maldaŭropova evolu’

Ho, amiko,
la politiko
kulpigas nin
kaj ĝin kulpigas ni
Ĉu bonguste
aŭ nur juste eĥos nia lasta kri’

Kialoj por prokrasti ĉiam troveblas
kapon en la sablo daŭre plu
ĉiam restas kelkaj duboj,
blindemuloj,
etaj nuboj
zorgoj pri maldaŭropova evolu’

Ho, amiko,
kontraŭ logiko
kuras ni malgraŭ nia kompren’
ĉu teĥniko
aŭ liriko
savos nin de la raven’?

05. amokanto
Tomas Q Nilsson 2007-05-22

Mi amas vin tre multe, kara
de Herno estas mi viktimo
Amas vin tre multe
multe pli ol iu ajn esprimo
pli ol tro uzitaj vortoj
pli ol iaj ajn logikaj fortoj
ĉar la bril’ de via flor’
estas la ritm’ de mia kor’

Mi amas vin tre multe
kaj neniam volus mi limigi
vian eblecplenan eston,
kontraŭe, mi volus vin instigi
pli ol iaj ajn promesoj
pli ol fiaj Hollywoodaj tezoj
kaj aventuro kaj reven’
estas por nia amo plen’

Senŝlosa estas paradizo
Amon oni ne posedas
Iru iuen ajn vi emas
malliberejoj ĉiam tedas
ĉiam blovu amovento
ĉiam portu ĝi al ni kontenton
pri la esto, ĉar liber’
vivtenas nin je l’ amesper’

Mi amas vin tre multe, kara
Dankon, Herno, pro la beno
Amas vin tre multe
multe pli ol iam vi komprenos
pli ol tro uzitaj vortoj
pli ol iaj ajn logikaj fortoj
ĉar la bril’ de via flor’
estas la ritm’ de mia kor’

1: I=A
I II- V V7
I I∆7 V- VI7 II- II-7 V V7
I I∆7 V- V-7 IV I I7 VI7
2:I=B
3:I=C#
4:I=Eb
II- V7 I

06. lulkanto por piratoj
Teksto kaj muziko: Eske Tibben/Tomas Q Nilsson, junio 2007

//:Em D/F# G Am G D/F# ://
Em D/F# G E/G# Am C D/F#

Ekdormu nun
Mi estos gardanta vin tra nokta hor’
Ripozu nun
Pensu pri la bon’,
forgesu pri angor’
Ekdormu nun

Ekdormu nun
Tabasamu pri hieraŭa aventur’
Eksonĝu nun
Estu viaj sonĝoj kiel lumotur’
Ekdormu nun

Ondoj trankvilas
Lumturo brilas

Ekdormu nun
Zorgojn vi forlasu dum la maldeĵor’
Fordonu vin
Mi estos gardanta vin tra nokta hor’
Ekdormu nun

07. fajro kamena
Muziko: Robin Rönnlund
Etoso: J R R Tolkien

4/4 E5 | A D | G Bm | Bm E5 | E5 | A | D | F# Bm | Am | D | G Bm | Bm E5

4/4 E5 | 2/4 Bm |4/4 C | G |2/4 Bm |4/4 E5 | E5 |2/4 Bm |4/4 C | Bm |2/4 B |4/4 E5

08. asronado sur tegmento dum helreveno
Teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

//:A C#m/G# G F#m7 G://
G Dadd9/F# G Dadd9/F#
G Dadd9/F# G Em7 Bm A
Em E Bm G A E G A

Kiel batoj, vekhorloĝaj ŝokoj
Kiel pluvo venas kapdolor’
Tro pisema por redormi
Zingibra kontribu’

Iam manĝas min pasintaj noktoj
Tro alloge ĝis la kvara hor’
Promesitaj ŝanĝoj
Ne fidindas plu

Rigardanta la mondon
Rigardanta tra vitra ŝel’
Sur tegmento mi asronas iam
Pro nenia cel’
Dum revenas hel’

Trajne vizitis mi mirigajn landojn
Libre mi vojaĝis eĉ pli for
Sube nun formikoj
Marŝas laŭ la strat’

Tuŝas min la gravaj vivdemandoj
Kial kaptis nin angor’
Mi elektu vivon
Antaŭ surogat’

Rigardanta la mondon…

Jes, asronas mi dum la mateno
Ankoraŭ trouzas mi sukeron
Daŭre interesas la kompreno
Kiel kunmetu la erojn?

Se alvenus anĝel’ verdokula
Preferanta matenmanĝon eĉ
Mi rin bonvenigus
Al la veziket’

Mi malkovris la veron!
Ĝi videblas de sur tegment’!
Asronado super duboj,
devoj, dirpoj,
malkontent’
dum helrevenmoment’

09. senpromese, senperfide
Teksto kaj muziko: Jon Johnson
Esperantigo: Tomas Q Nilsson

G Dsus4/F# Em7 Cadd9 Bm7sus4 A7sus4 A7 D D/C D/B C add9 Am Am7 D D7
G Dsus4/F# Em7 Cadd9 Bm7sus4 A7sus4 A7 D D/C D/B C add9 Am D G
G Em Cadd9 Am7 D7

Kvankam birdoj kantis pri printempalven’
Mian menson regis mallum’ kaj ĉagren’
Ensorĉita de reĝino
kiu zorgis ne pri mi
Tial dancis mi tre peze dum festen’

Estis vi ja en la sama situaci’
Havis amikon bonan sed deziris pli
Nu, ni ambaŭ malesperaj
kaptis horojn da tener’
Almenaŭ unu nokton amon sentu ni

Matenmanĝo dum en la sun’ venonta tag’
Paradizas la verdec’ kaj blua lag’
Konfesantaj ke ni sonĝis
pri aliuj en la kor’
Sed por nun kaj tie plaĉis nia ag’

Vi estis bela, bona ankaŭ post ebri’
Tamen malallogis esti ĉio por vi
Estis sento reciproka,
ni decidis simple ke
Ankoraŭ iujn noktojn amon sentu ni

La somero paŝis, kun foje man’ en man’
Foje estis ni kuniklo, foje ran’
Ridis, ludis geamantojn
nepre nur en la moment’
Jen facile ni konsentis laŭ la plan’

Amorantoj – jes, sed amiĝintoj ne
Mi apartenis al reĝino, mia fe’
Sed en viaj sonĝoj nun
pli ofte ekaperis mi
Ho, mi timas tiajn vortojn, aĥ kaj ve

Fruaŭtunan tagon vi alfrontis min
Ĉu ni diru: “iom pli” aŭ “jen la fin’”
Dolorigas la okazo daŭre,
supoze vin eĉ pli,
Kiam devis mi nei vin

10. mil naŭcent okdek kvar
Teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson aŭg 2007

ludado: Am F Gsus4 B7 E Am F Gsus4 E Dm E Dm B7E
strofo: Am F G B7 E Am F G E Dm E Dm B7E
refereno: F C F C F C Em

Eble vi planas atakon kontraŭ la ordo
Eble malamas vi la nacion de prosper’
Gvatas super vi Frateg’
Gvatas super vi Fratego

Elektronike sekvataj estas viaj paŝoj
Poŝtelefon’ kaj kart’ servas kiel registril’
Vidas vin Frategokul’
Vidas vin Frategokuloj

La plej sekura loko
La plej sekura loko – malliberejo

Eble babilas vi kun terorismaj grupoj
Eble retpoŝte liberecmalamon montros vi
Aŭdas vin Frategorel’
Aŭdas vin Frategoreloj

Eble spionus vi iom je la najbaroj
Pro sekureco, sekreta estos la juĝad’
Gvatas super vi Frateg’
Gvatas super vi Fratego

11. sub fortepiano en Kiev’
Tomas Q Nilsson 2006-08-03
Ideo: Tomas Q Nilsson/ Niclas Malmberg

G Bm G Bm B7 G Bm Em D B7
C G D Em Bm7 Am7
//:G D Em C G D B7 ://

Mensogis mi al mi mem
Nur iom por forigi la timon
Por interhoma konem’
Por ekforgesi la limojn

Do, ni kuŝiĝis sur plank’
Sub fortepiano en Kiev’
Eble logitaj al danc’
Certe ĝuigaj de l’ tie’

Repensis mi pri ŝakludad’
Kiel komuna lingvo ŝajnis
Antaŭesperanta serenad’
Kaj mi malvenkis kaj mi gajnis
Kaj mi malvenkis kaj mi gajnis
Kaj mi malvenkis kaj mi gajnis

Gardisto ekkriis: “For!
La respektindajn klientojn vi ĝenas!
Kantu en silenta ĥor’”
Gardismo, kion ĝi tenas?

Ja, komuna malamik’
Ofte kunigas homgrupon
Okazis ankaŭ al ni
Ĉielarkkolora pactrupo

Eble ekĉesis en ni
Tiam la malvarman militon
Sur stranga ŝipo de ebri’
Pagantaj kies profiton?
Pagantaj kies profiton?
Pagantaj kies profiton?

Ĉu ni mensogis ĉiuj kvar
Ke ni ne devus disiĝi
Sub mezeŭropa stelar’
La fremduleco faliĝis

Eble falis kun ĝi
La mondo kiun ni komprenas
Post la muroj nur ekzistas ni
Ĉu karesos ni kio alvenas?
Ĉu karesos ni kio alvenas?
Karesos ni kio alvenas….

12. lasta kanto por eta Tingeling’
Teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson 2007-01-04

Komenco/Stofo:
Aadd9 C#m D Aadd9 C#m D Dm
Refreno:
//:Aadd9 E F#m D F#m Dm://
1://:Aadd9 Dadd9://
2://:Bm Dm (3ggr):// Bm Dadd9 (de komenco)
3:Aadd9 Dadd9

Tri donacojn lasis vi por mi
ĉu kiel markon por persistigi la memoron?
Ĉiun tagon unu vidis mi, kaj ĝi,
kvankam veruko, kiu restis
sur piedfingro, ia trezoro estis

Ĉu vi scias ke mi prenis vian nomon?
Ĉu vi scias ke la lingvon lernis mi?
Eble ŝajnas kiel mi perdis aŭtonomon
sed tiuokaze mi ne skribus tiel ĉi

Ĝustatempe vi forlasis min
kiel kokido antaŭ perdi la flugilojn
Tro ofte oni penas regi super destin’
kvankam honoras esploradon,
ja tro ofte iĝas stilumado

Ĉu vi scias ke mi ĝojas la disiĝon?
Ĉu vi scias ke foriris ankaŭ mi
Eble ŝajnas kiel mi celas liberiĝon
sed tiuokaze mi ne povus skribi tiel ĉi

Tri donacojn lasis vi por mi
ĉu kiel markon por kontraŭi la tempfluon
Nekredeble ke vi iĝis dudek tri
Do post naŭ jaroj kio restas?
Grava via kontribuo estas!

Ĉu vi scias ke mi portas vian nomon
Ĉu vi scias ke la lingvon uzas mi
La veruko malaperis kiel fantomo
Eble mi tial nun skribpovas tiel ĉi

13. ĉu timigas la ombro
Teksto kaj Muziko: Tomas Q Nilsson 2007-08-11
La lasta strofo estas inspirata de poemo de Ingrid Sjöstrand

//:Em G#m D A F Dm B7 E ://
E G#m A C#m A E B7 C°
C#m G#m/D# A/E C#m A G#m F#m E
//:C#m C#7 F#m G#7 ://
1: C#m Am C#m ://
2: C#m A E

Ĉu vi vivumas aspektante feliĉa?
Ĉu vi ŝuldas rideti ĝis nokt’ de la maten’?
dum vi sentas vin inda
nur per nomo mirinda
amasiĝas la larmoj subkaŝitaj en basen’

Ĉu timigas la ombro, la deenaj respondoj
pri vero, pri vivo, pri vi?
Ĉu mi rajtas vin peti la fasadon forĵeti
nur momenton por plori kaj krii?

Tro multaj malbelas laŭ siaj okuloj
sed ankaŭ per jugo portiĝas belec’
Jen monujo profitanta de homaro timanta
la senvorta premego de malvalorec’

Ĉu timigas la ombro…?

Ĉu timigas silento, memvida momento
kiel starus vi antaŭ Di’?
Ĉu mi rajtas vin peti, ĉi-tiame fideti
je la blinda aminda valoro de vi?

En la mallumo
burĝonas la nokto
je brilantaj folioj
La spacoj
fumas per stelofaruno
kiu ĝermas
sur via korto
kaj kiu iam
eksplodigos vian domon

Aj, kiu iam
eksplodigos vian domon

maldormemo mia
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

A C# F#m Dm A B D
Bm Bm/A Bm/G# G F#m Em D

//:A F° F#m F#m/E D Dm ://

A F° F#m F#m/E Dm
A C# F#m Dm A C# F#m D Bm Dm A C# F#m D Dm

okazas ke mi vidas ion strangan ĉe l’ plafono
preskaŭ kiel nekonata flugilet’
momente ĝia verda lumo fulmas kiel stelo
kaj ĉielo sin enrompas en ĉambret’

venu, prenu min
mi sopiradas en profundo
kiel sorto mia estus iri for
al nekonataj planedaroj
aŭ okuloj dezirantaj iom pli
ĉiam pli

najbaro laboranta en la sama laborejo
en la bela domo ri ne pentras plu
tamen sonĝas malrevante ne kuraĝas salti
ĉu ni iĝis nun tro dikaj por la tru’?

venu, prenu min
mi maldormemas kaj esperas
ke neniam mi kontentu sub la mur’
ĉiam mi vidu planedarojn
kaj okulojn dezirantajn iom pli
ĉiam pli

prenu min
mi maldormemas kaj esperas
ke neniam mi kontentu sub la mur’
mi sopiradas en profundo
kiel sorto mia estus iri for
al nekonataj planedaroj
aŭ okuloj dezirantaj iom pli
ĉiam pli

… kaj matene venas ŝtormoj
mi vekiĝas frue iam
spektas renaskiĝon en silent’

la matenrampanto
ideo: Tomas Q Nilsson/Niclas Malmberg
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

//:Am Dm E7 Am ://
//:Am F Dm E7://
Dm Am Dm E7

ĉiun fojon ĉi-malpleno
vekita el rev’ pri io pli
la sama sopiro malkuraĝa
al ŝanĝi la modelon kiu iĝis mi

… estas devoj oni devas …
mi devigas min mem ellitiĝi
kafotason trinku por ekigem’

ĉiam tiu-ĉi agmodelo
kombi kaj razi//
formi kaj ŝminki//
kreas stil’
do, streĉu la dorson
kaj la kolumon//
suprenigu la brovojn
kaj la mamojn//
merkatamata vendprofil’

… estas devoj oni devas …
mi devigas min mem
alian kafotason trinku por laborem’

ĉiun fojon maltrankvilo
-ĉu mi ŝlosis la pordon solide?
ho, tie estas la poŝtelefono
ĉiam kontaktebla ĉie

… estas devoj oni devas …
mi devigas min mem
la trian kafotason trinku por kuregem’
jes, esti plej rapida ĉies devo estas
vetkuru soci’ kun eĉ plia kafotas’

la kosma aventuro
teksto: Tomas Q Nilsson/Ksenia Libera Prilepskaja
muziko: Tomas Q Nilsson
solaĵo laŭ Robin Rönnlund

//:G Em Cadd9 Bm7:// //:Am D G E7://
Cadd9 Ebadd9 G E Am D Dm E7 Cadd9 Aadd9 Cadd9 Aadd9

ĉu vi memoras la nokton ni perdiĝis
la konatajn siluetojn malantaŭ ni
longa vojaĝo kun koroj batantaj
iom post iom laŭ la kosma arteri’
finfine okazis la petveturado
finfine ne gravas la limo de Rusi’
ŝajnas vi preskaŭ kiel mi
kiel mi
kiel mi

ĉu ni kuraĝis
ĉu ni kuraĝas
ĉu ni kuraĝos salti
trans mallumon por aperi sur nub’
sur nub’
hela nub’

verŝajne pri steloj kaj eblas pri maroj
kaj krome pri ĉieloj volus kanti ni
sed vortoj nun mankas, la tempo malaperis
ni kune flugadas al centro de estad’
neniam reveni, nenio por timi
neniel cerbumante pri tenanta melodi’
ŝajnas mi preskaŭ kiel vi
kiel vi
kiel vi

ĉu vi memoras la nokton ni perdiĝis
en moment’ ni ekdeziris “kaptu nin liber’”
eble la plej stulta ’stas la plej mirinda
kaj nur la perdita esploras sin mem
nenion ni kaptis, sed ion ni trovis
ĉu iam la grandan finalon ĉasis ni
ĉu aliaj estas kiel ni
kiel ni
kiel ni

valso kun komunistino
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson
//:G F Em C Am Am7 D D7://
G E Am Am7 D
//:G Cadd9/A G/B Cadd9 Am Am7 D7 D7sus4://
E E7 Am Am7 D

do ni ambaŭ starante
sen dub’ prezentante nin
fieraj kamaradoj de l’ flag’
jen, vi bela aktoro
afektante honoron
sed evitu nur esti papag’
kaj miaj scioj pri ruĝa histori’
kreas pordojn por mi

en dancejo denove:
”ĉu ankaŭ vi povas
eklerni la dancojn de l’ land’?!”
ŝi demandis ridante
deloge dancante
”ĉu kuraĝas vi eliri de l’ band’?
proksimiĝu dancante, amik’
en Teatro Komik’”

en aero ni birdas
en akvo ni fiŝas
kaj foje en mallumon laŭ kor’
ni posedas nenion
tamen pli ol aliaj
enŝlositaj en pala kolor’
kion fari kun tia odor’?
ĉu forgesu ĝin per amor’?!

poste en la preĝejo
la komputilejo
monkolekto ne plaĉos al ni
certe la pastro proponos
sed kiu bezonos ĝin
ĉu Dio aŭ la hierarki’?
inter niaj okuloj la lum’
ia transvorta plenum’

en aero ni …

reciproke valsante
tra la nokto parolante
en la lingvo de paco kaj am’
eble trovis ni pecon
de ia libereco
en la ombro de l’ granda tamtam’
proksimiĝi dancante, amik’
povas esti mondpolitik’

la pasinta generacio
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

//:Am E G D Am F B7 E://
F C E Am C7 F C Am G E E7

ili diras ke vi estos perdita
en sektoreto vi estos kaptita
en frenezulomovado ŝlosita
se vi ilin sekvas ne

ĉu nur laŭ ilia piedspuro
riĉiĝi per grimpi la turon
manĝegi malantaŭ la muro
veran vivon havos ni?

malfacile kiam la patroj ne respektas
la vivon kiun vi elektas
sed memoru ke ili estas la pasinta generaci’
la estontecon regos vi!
la estontecon regos vi!

ili sen scio asertas stultaĵojn
pri Esperanto, pri vegana manĝaĵo
tro malfrue por tondi la kreskaĵon
kiun ili plantis mem

tuj ili montras potencon
nomigante ĝin respondeco
sed fakte ĝi estas atenco
kontraŭ unu libera hom’

malfacile kiam la patroj ne respektas
la vivon kiun vi elektas
sed memoru ke ili estas la pasinta generaci’
la estontecon regos ni!
la estontecon regos ni!

ĉiuj ni amegas Usonon
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson
esperantigo: Astrid Jansson/Magnus Lindén/Viktor Söderqvist
ĥoroaranĝo: Jon Johnson

//:F#-3 F#-3/E ://
A-3 C#-3 F#-3 F#-3/E A-3 C#-3 F#-3 B
//:A F#m D Bm7 C#7 F#m A D C#7://

riĉaj homoj estas feliĉaj
tiaj veroj ‘stas televideblaj
paradiz’ estas en Beverly Hills
tien min venigas Levis-ĝins’

ĉiuj ni amegas Usonon!
nia revo estas havi McDonalds
en nia propra vilaĝet’
tiam usoniĝos Eriksdal
mi fariĝos Britney Spears morgaŭ
benita per la ora usonec’

belaj famaj homoj indas pli
kiu volas malriĉulojn vidi?!
ĉio valora malprofunda estas
kompreneble ĝi aĉeteblas

ekde Gernika
kreita de Daniel Leksell/Andreas Nilsson/Tomas Q Nilsson

pacon de dio
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

Gm Eb D7 Bb D7 Eb Ebm Bb G F F#°
Gm Eb Bb C Eb F F#° (Gm F#° D7)

ĉu rajtas mi puni la genajbarojn
de iu kiu mokis al la kuzo de mi?
ĉu bone se mi antaŭrebatu
se ŝatus mi montri la pacon de Dio?

ĉu rajtas mi detrui la domon
de homo kies fipopolo ne plaĉas al mi?
ĉu bone se mi daŭre malamu
pro pekoj de Adamo je l’ nomo de Dio?

ĉu mi min sentos sekura per esti terura?
ĉu mi trovos sekuron el la plej granda muro?
ĉu estas revenĝo mortigi dekope
de tiuj kiuj eĉ ne aŭdis pri ni?

ĉu povas militaviadiloj mil
esti la iloj plej taŭgaj por Dio?

dum kiom da jaroj kulpindas historio?
ekde kiam fripono ekiĝos viktim’?
ĉu bone se mi antaŭrebatu
se ŝatus mi montri la pacon de Dio?

revu viviganto
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

//:G Bm7 Am7 C G Bm7 Am7 C (2:C Cm) ://
G Bm7 Am7 G Em A C G G/F# B7 Am B7
G D Am C G D Em A7 C7 B7 Am A7 C

estas tro fride ĉi-tie
socio fermiĝis jam
“tro stranga, tro eta, tro aĝa …”
kvankam ni nur serĉis amon

sin malmoligi estas komforte
sed kiu nin varmigos
se ni ne estas varmigantoj!?

ni bezonas niajn revojn
pri verda mond’
ni bezonas ĉiajn revojn
se ili estos perditaj
ni estus kaptitaj
fikse rigardantaj la grizan
do, revu pri bon’
kune vivigu la esperon!

voĉoj nin flustras
“neniam aliaj ŝatas vin
ne manĝu ne dancu, ne estu!
la registoj prizorgu sin”

sin kuntirigi estas facile
sed kiu revolucios
se ni ne faras revolucion!?

nia fiera policisto
muziko: Olle Härstedt/Tomas Q Nilsson
teksto: Tomas Q Nilsson

Em B7 Em B7 Em B7 Em D //: G D G C D Em ://
Em F# C Cm G B7 //:G D A ://

serĉas tien, ien, ĉien
faras granda krokodilo
”kie estas malamik’
embuskas nin kun maltrankvilo …”

ĉiu ombro ’stas fantomo
”premu la militbutonon!”
kun kanonoj krokodilo
nokte ĉasas papilion

se vi povas kapti unun
- stulta krokodil’ -
vi naskigos mil

nia fiera policist’
sin promociis krokodilo
patrolanta la mondon
kun la plej granda batilo

jen, pikita de formiko
tuj frakasas tutan ujon
tuj frakasis pacan vojon
pup’ sanĝiĝis en skorpion

se vi povas murdi unun
- stulta krokodil’ -
vi naskigos mil

ĉiu momento estas vojaĝo
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson

//:F Am Dm C7://

moment’
subite nin frapas sent’
malkonstanta estas ĉia ent’
kaj ĉiu memoro

kuzin’
nia domo disigos tuj sin
komencon akompanas la fin’
aŭtunŝtorma sonoro

vojaĝ’
ĉu ploras vi pro pasinta paĝ’
ĉu la moment floras en via vizaĝ’
kaj en via koro

societo de vivantaj poetoj
teksto kaj muziko: Tomas Q Nilsson
teksterojn aldonis Di Ponti/Simono el Danio/Ksenia Libera Prilepskaja/Jonas Dalmose

//:Dmaj7 Em6 Gmadd9 Badd9sen3 A6 Em Gm6://
D F#m7/C# Bm A6 E G
Aadd9sen3 Em Gmadd9 D F#m7 Gmadd9
Badd9sen3 D Em G D A
Badd9sen3 A6 Em G
Badd9sen3 D Em Gm6

kia surprizo revidi amikojn
resti tro longe malevitebla efiko

atentema komenco
konvinkis la menson

triangulo
ĉiangulo
vialangulo

vidi vin kisantajn unu la alian
estis eble la plej bona parto
mirinda revido
mirinda amarto

pomo maĉata – muziko de l’ buŝo
ĝentila kaj forta kaj malseka la tuŝo

kial emus ni halti
sendube por salti

triangule
ĉiangule
vialangule

vidi vin kisantajn unu la alian
estis eble la plej bona parto

mirinda revido
mirinda amarto
mirinda kongruo
belega vivparto

malkutime
malkuntime
eksenlime

Per la gloro de Herno, diino de l’ nordaj landoj, ni finfine sukcesis plibelaspektigi nian hejmpaĝon – laboro kaj tediga kaj ploriga. Ni diskutis plurfoje kiel ordigi la retajn aferojn bandajn kaj jen la ĝisnuna rezulto. Sur la jena paĝo aperos novaĵoj, kantotekstoj, akordoj, la sensencaj eldiroj far Tomio kaj koncertotempoj, interalie.

Krome, bonan novjariĝon al vi ĉiuj – precipe al tiuj kiuj aŭskultis nin pasintjare!

Ĝis la venk’
/La Perdita Generacio